ترتیل سوره علق (العَلق) این سوره 96 از قرآن کریم است و دارای 19 آیه می باشد. آیات این سوره جز اولین آیاتی است که در غار حرا از جانب خداوند بر حضرت محمد(ص) در مکه نازل شده است. تمام این سوره اولین نبوده است که بر پیامبر اسلام(ص) نازل شده است و سه قسمت آن در سه مرحله بر ایشان نازل شده است. علق به معنی خون بسته شده می باشد و این واژه یکی از مراحل تکوین جنین در قرآن آمده است. این سوره هم جزء سوره های سجده دار می باشد. در ادامه همراه خاتم الوصی باشید.
ترتیل استاد عبدالباسط
ترتیل استاد شهریار پرهیزگار
ترتیل استاد محمد صدیق منشاوی
متن سوره علق (العَلق)
1
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ﴿١﴾
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
بخوان به نام پروردگارت که [همه آفریده ها را] آفریده؛ (۱)
2
خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿٢﴾
[همان که] انسان را از علق به وجود آورد. (۲)
3
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ ﴿٣﴾
بخوان در حالی که پروردگارت کریم ترین [کریمان] است. (۳)
4
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ﴿٤﴾
همان که به وسیله قلم آموخت، (۴)
5
عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿٥﴾
[و] به انسان آنچه را نمی دانست تعلیم داد. (۵)
6
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَىٰ ﴿٦﴾
این چنین نیست [که انسان سپاس گزار باشد] مسلماً انسان سرکشی می کند. (۶)
7
أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَىٰ ﴿٧﴾
برای اینکه خود را بی نیاز می پندارد. (۷)
8
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الرُّجْعَىٰ ﴿٨﴾
بی تردید بازگشت به سوی پروردگار توست. (۸)
9
أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ ﴿٩﴾
مرا خبر ده، آیا آن کسی که باز می دارد، (۹)
10
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ ﴿١٠﴾
بنده ای را هنگامی که نماز می خواند؟ (۱۰)
11
أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَىٰ ﴿١١﴾
مرا خبر ده، اگر این بنده نمازگزار بر راه راست باشد (۱۱)
12
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ ﴿١٢﴾
یا [دیگران را] به پرهیزکاری وادارد؟ [آیا آن بازدارنده سزاوار کیفر سخت نیست؟] (۱۲)
13
أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٣﴾
مرا خبر ده، اگر این بازدارنده [دین را] تکذیب کند و [از فرمان حق] روی برگرداند [مستحق مجازات سخت نیست؟!] (۱۳)
14
أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ ﴿١٤﴾
مگر ندانسته که قطعاً خدا [همه کارهایش را] می بیند؟ (۱۴)
15
كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ ﴿١٥﴾
این چنین نیست که می پندارد [که ما کارهایش را زیرنظر نداریم،] اگر [از کارهایش] باز نایستد، به شدت موی جلوی سرش را می گیریم [و به سوی دوزخ می کشانیم.] (۱۵)
16
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ﴿١٦﴾
[آری] موی جلوی سر دروغگوی خطاپیشه را (۱۶)
17
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ ﴿١٧﴾
پس [اگر بخواهد] اهل مجلس و انجمنش را [برای یاری دادنش] فرا خواند، (۱۷)
18
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ ﴿١٨﴾
ما هم به زودی مأموران آتش دوزخ را فرا می خوانیم. (۱۸)
19
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ﴿١٩﴾
این چنین نیست [که بتواند برای نجات خود کاری کند]، هرگز از او اطاعت مکن، و سجده کن و به خدا تقرب جوی. (۱۹)
